«Բառ»ի խմբագրումներու միջեւ տարբերութիւն

Առանց խմբագրման ամփոփման
 
Հնչիւններու պատահական ամէն մէկ խումբ բառ չէ. օրինակ` ''աթոռ'' բառ է, քանի որ իմաստ ունի. բայց թոառ, ոթոա բառեր չեն, որովհետեւ իմաստ չունին:
Առանց բառի կարելի չէ խոսիլխօսիլ կամ խոսակցիլխօսակցիլ, մտքեր հաղորդելյաղորդել իրարու:
 
Հարուստ կը համարուի այն լեզուն, որ բազմապիսի իմաստներ արտայայտող շատ բառեր ունի:
Լեզուի մէջ գործածուող բոլոր բառերը միասին բառային կազմ կամ բառապաշար կը կոչուի:
Հայերէնի բառային կազմը հարուստ է: Հազարամեակներու ընթացքին` ան հարստացած է բազմաթիւ ու բազմապիսի բառերով, որոնք կ'արտայայտեն մարդոց, անոնց կեանքին եւ բնական աշխարհի հետ կապուած զանազան գաղափարներ. օրինակ`
* Աշխատանքի ու տնտեսութեան վերաբերեալ բառեր` արտ, ակոսակօս, սերմ, ցորեն, գործիք, գործել, վարել, բահ, մուրճ, գութան, սալ, մանգաղ, գործարան եւ այլն:
* Մարդու մարմնի մասեր արտայայտող բառեր` աչք, ոտք, բազուկ, ճկոյթ, սրունք, կուրծք, գլուխ, սիրտ, անութ, ուս եւ այլն:
* Ընտանիքի եւ մարդու կենցաղի վերաբերեալ բառեր` տուն, ընտանիք, բնակիչ, մայր, հայր, որդի, պապ, տալ, հարս, կեսուր, կեսրայր, հագուստ, զարդ, արդուկել, սենեակ, բազմոց, գաւիթ, բակ, տնտեսութիւն եւ այլն:
 
[[հայերեն|Հայերէնն]] ունի մօտ 150 000 բառ:
 
Մարդկային կեանքի մէջ ամէն մէկ գիւտ, նոր գործիք, իր, երեւոյթ ու գաղափար անմիջապէս անուն կը ստանան: Այդ անունը, իբրեւ նոր բառ, կը մտնէ լեզուի բառապաշարին մէջ. օրինակ` մենք ունինք ''տիեզերք'' եւ ''նաւ'' բառերը, որոնցմէ վերջերս կազմւեցաւկազմուեցաւ ''տիեզերանաւ'' նոր բառը: Նման նորակերտ բառեր են` ''տիեզերագնաց'', ''տիեզերանաւորդ'', ''հրթիրակիրհրթիռակիր'', ''սաւառնակ'', ''սաւառնորդ'', ''ինքնամուղ'', ''հեռուստացոյց'', ''հեռատեսիլ'', ''ձայնասփիւռ'', ''նրասայլ'', ''ձայնապնակ'', եւ այլն, որոնք գոյութիւն չունէին ասկէ քանի մը տարի, կամ քանի մը տասնեակ տարիներ առաջ:
 
== ԱղբյուրներԱղբիւրներ ==
* Հայոց լեզուի դասագիրք, Ս. Գ. Աբրահամեան, Բ. Յ. Վերդեան, Վ. Ա. Քոսեան, 1965, Երեւան
 
4128

edits