«Ճափոներէն»ի խմբագրումներու միջեւ տարբերութիւն

Ավելացվել է 26 բայտ ,  1 տարի առաջ
 
=== Րենտաքու ===
Ճափոներէնի բառակազմութիւնն ունէունի առանձնայատկութիւն մը, երբ որոշ պարագաներինպարագաներուն բառարմատի առաջին խուլ բաղաձայնը կը դառնայ զրնգուն, եթե անկէ առաջ կայ մեկ ուրիշ բառարմատ կամ նախդիր։ Այդ երեւոյթը ճափոներէն կ'ըսուի՝ ''րենտաքու'' 連濁, թարգմանաբար՝ հնչեղաւորում։
 
Րենտաքուն կիրառելու ոչ մեկ որոշակի օրինաչափութիւն չկայ։կայ։ Բնորոշ օրինակ մըն է ճափոնական այբուբեններու ''քաթաքանա'' 片仮名 և ''հիրականա'' 平仮名 այբուբեններու անունները։ Միեւնոյն ''քա'' 仮 արմատն առաջին դէպքինպարագային կը կարդացուի խուլ ''ք''-ով, իսկ երկրորդ դեպքին կը կատարուի ''րենտաքու'' եւ ''ք''-ն փոխակերպուելով կը դառնայ զրնգուն ''կ''։
 
''Րենտաքուի'' օրինակներ՝
 
==== Լայմընի Օրէնք ====
Ամերիկացի լեզուաբան Պենճամին Լայմընի ({{resize|90%|{{Լեզու en|Benjamin Smith Lyman}}}}) անունով կոչուած օրէնքը կ'ըսէ, որ, եթէ բաղադրեալ բառի երկրորդ արմատին մէջ արդեն կայ հնչեղ բաղաձայն, ապա անիկա չենթարկուերրենտաքուի րենտաքուի՝չենթարկուեր՝
 
::''եամայ'' + ''քաճի'' → ''եամաքաճի'', այլ ոչ ''եամակաճի'' («լեռ» + «կրակ» → «անտառի հրդեհ»)