«Նուարսակի Դաշինքը»ի խմբագրումներու միջեւ տարբերութիւն

Չ
կետադրություն և բացատներ, փոխարինվեց: տ , ա → տ, ա (2) oգտվելով ԱՎԲ
Չ (վերջակետների ուղղում, փոխարինվեց: շ: → շ։ (14))
Չ (կետադրություն և բացատներ, փոխարինվեց: տ , ա → տ, ա (2) oգտվելով ԱՎԲ)
'''Նուարսակի Դաշինք''', 484 թուականին Վահան Մամիկոնեանի եւ պարսկական արքունիքի ներկայացուցիչ Նիխոր զօրավարին միջեւ Պարսկահայքի Նուարսակ բնակավայրին մէջ կնքուած պայմանագիր, որմով վերջ դրուեցաւ 481-84 թուականներու ապստամբութեան։
 
Պերոզ ինկած էր կռիւի ընթացքին եւ գահ բարձրացած էր անոր եղբայրը՝ Վաղարշ։ Ան հաշտութիւն կնքած էր քուշաններուն հետ , անոնց զիջելով երկու նահանգներ։ Այս պայմաններուն մէջ ան անիմաստ գտաւ կռիւը շարունակել Հայաստանի եւ Վրաստանի մէջ եւ Տիզբոն կանչեց Շապուհ մարզպանն ու բանակին հրամանատարը։ Մինչ այդ, մանրամասն տեղեկանալէ ետք [[Հայաստան (արեւմտահայերէն)|Հայաստանի]] եւ [[Վրաստան (արեւմտահայերէն)|Վրաստանի]] կացութեան մասին, Վաղարշ յայտնեց վերջ տալու հայկական տագնապին, որ սուր բնոյթ ստացած էր եւ կրնար յագնիլ Հայաստանի բաժանման։ Ուստի, 484-ին, Նիխոր անունով մեծ պաշտօնատարի մը գլխաւորութեամբ ան պատգամաւորութիխն մը ղրկեց Հայաստան՝ բանակցելու եւ հաշտութիւն կնքելու նպատակով։
 
[[Պատկեր:The return to the homeland.jpg|մինի|Հայկական զօրքերու հրամանատար Վահան Մամիկոնեանի տուն վերադարցած ճակատամարտէն ետք (481-484)։ Ճուլիան Զասսոյի նկար, XIX դար]]
Դաշինքը կնքուեցաւ Վահանի առաջարկած հետեւեալ պայմաններով.-
 
#Կրօնական կատարեալ ազատութիւն հայերուն։Ոչհայերուն։ Ոչ ոքի պիտի պարտադրուի պարսկական կրօնքը. Ատրուշաններ պիտի չշինուին Հայաստանի մէջ։
#Անարձան մարդիկ պատուի պիտի չարժանանան։
#Եթէ որեւէ տարակարծութիւն ծագի, կամ մէկը ամբաստանուի արքայից արքան ամէն մարդու խօսքին հաւատք պիտի չընծայէ այլ՝ անձամբ տեղեկանայ խնդրին։ Հայ նախարարները իրաւունք պիտի ունենան դիմելու ուղղակի իրեն։
0

edit