«Ջիւանի»ի խմբագրումներու միջեւ տարբերութիւն

Ավելացվել է 1 բայտ ,  4 տարի առաջ
Չ
→‎Կեանքի վերջին տարիներ: կետադրություն և բացատներ, փոխարինվեց: ը։Դ → ը։ Դ oգտվելով ԱՎԲ
Չ (→‎Կեանքի վերջին տարիներ: կետադրություն և բացատներ, փոխարինվեց: ը։Դ → ը։ Դ oգտվելով ԱՎԲ)
Կեանքի վերջին տարիներուն Թիֆլիսի մէջ Ջիւանին ելոյթ կ՛ունենար վանեցի Պետրոս Ասլանեանի սրճարանին մէջ, որուն ճակատին փակցուած էր փոքր ցուցանակ մը. «Սրճարան՝ ուր երգէ աշուղ Ջիւանին»<ref>{{cite book | title=Դեպքեր, դեմքեր, մտքեր | author=Շարա Տալյան | year=1973 | location=Երևան | pages=12}}</ref>։
 
Ժամանակ մը ետք՝ Ջիւանին իր խումբով կը տեղափոխուի Սուրբ Գէւորգ եկեղեցւոյ դիմաց գտնուող Հաշտոնց Գասպարի սրճարանը։Դժուարութեամբսրճարանը։ Դժուարութեամբ, սրճարանատէրը կը յաջողի Ջիւանին Ասլանեանի «ձեռքէն խլել»։ «Գասպարի սրճարանը անհամեմատ աւելի ընդարձակ էր, տեղն ալ բանուկ, մարդաշատ: Սրճարանը ամէն օր լեփ-լեցուն էր բազմութեամբ»։ Գասպարի սրճարանի յաճախորդներէն եղած է ժողովրդական հերոս Անդրանիկը<ref>{{cite book | title=Դեպքեր, դեմքեր, մտքեր | author=Շարա Տալյան | year=1973 | location=Երևան | pages=31}}</ref>։
 
[[1871]] թուականէն սկսած Ջիւանին ունեցած է սեփական խումբ՝ հիմնականին բաղկացած երեք հոգիէ։ Անոր խումբի հիմնական անդամներէն էր [[աշուղ Ջամալի (արեւմտահայերէն)|աշուղ Ջամալին]]՝ Ջիւանիի կնոջ եղբայրը։ Կեանքի վերջին տարիներուն Ջիւանիի խումբը բաղկացած էր չորս հոգիէ. ինքը կը նուագէր ջութակ, Ջամալին՝ սանթուր, Ալեքսին՝ թառ, էրզրումցի Հարութիկը՝ կլառնետ<ref name="Շարա Տալյան 1973 32">{{cite book | title=Դեպքեր, դեմքեր, մտքեր | author=Շարա Տալյան | year=1973 | location=Երևան | pages=32}}</ref>։
0

edit