Արման Գրիգորեան

Արման Սամսոնի Գրիգորեան (25 Օգոստոս 1967(1967-08-25), Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն), քաղաքագիտութեան դոկտոր, ԱՄՆ Լիհայի համալսարանի փրոֆէսոր։

Արման Գրիգորեան
ԱՄՆ Լիհայի Համալսարանի պրոֆեսոր Արման Գրիգորյանը.jpg
Ծնած է 25 Օգոստոս 1967(1967-08-25) (54 տարեկան)
Ծննդավայր Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Ազգութիւն Հայ
Ուսումնավայր Երեւանի Պետական Համալսարան
Մասնագիտութիւն քաղաքագէտ

ԿենսագրութիւնԽմբագրել

Արման Գրիգորեանը ծնած է Երեւան 1967 թուականին։ 1991 թուականին աւարտեր է Երեւանի պետական համալսարանի արեւելագիտութեան կաճառի թրքական բաժինը։ 1986-1988 թուականներուն ծառայեր է խորհրդային բանակին մէջ [1]։

Համալսարանը աւարտելէն անմիջապէս յետոյ աշխատանքի անցեր է ՀՀ Գերագույն Խորհուրդի Ինֆորմացիայի ու Վերլուծութեան բաժինը որպէս թարգմանիչ։ 1991 թուականի նախագահական ընտրութիւններէն յետոյ բաժինը տեղափոխուեր է նախագահի աշխատակազմ, ուր ստանձներ է Թուրքիայի գիծով փորձագէտի պաշտօնը։ 1993 թուականին տեղափոխուեր է Արտաքին գործերու նախարարութիւն։ Նոյն թուականին մեկներ է ԱՄՆ՝ ակադեմական կրթութիւնը շարունակելու, ուր 1994 թուականին ընդունուեր է մագիստրոսի Շիքակոյի համալսարանի միջազգային յարաբերութիւններու բաժինը։ Յետադարձական (irredentist) հակամարտութիւններու մասին մագիստրոսի թէզը գրեր է հանրայայտ ամերիկեան քաղաքագետներ Ճոն Միրշայմերի (John Mearsheimer) ու Ճէյմս Ֆիրոնի ղեկավարութեամբ։ 1997 թուականին ընդունուեր է (Columbia University) Քոլումպիայի համալսարանի քաղաքագիտութեան բաժնի դոկտորականը։ 2001-2002 թուականներուն շահեր է Հարուըրտ համալսարանի հեղինակաւոր Օլինի հիմնարկի մէջ դոկտորական ատենախօսութեան վրայ աշխատելու յատուկ պարգեւաշնորհումով (pre-doctoral fellowship). 2002-2004 թուականները ինկած ժամանակաշրջանին նոյնանման պարգեւաշնորհումով ատենախօսութեան վրայ աշխատանքը շարունակեր է Հարուըրտի համալսարանի (Belfer Center for Science and International Affairs) Պելֆըր կենդրոնին մէջ։ 2008 թուականին պաշտպաներ է դոկտորական ատենախօսութիւնը «Երրորդ Կողմերն ու Պետութիւններու Հակամարտութիւնները Փոքրամասնութիւններու Հետ» թեմայով։ Ատենախօսութեն գիտական ղեկավարները եղեր են երկու այլ հանրայայտ ամերիկեան քաղաքագէտներ` Ռոպերթ Ճերվիսը եւ Ճէք Սնայտըրը։ Նախքան դոկտորական ատենախօսութեան պաշտպանութիւնը դասաւանդեր է Ուեզլիըն կամ Ուեսլիըն համալսարանի (Wesleyan University) եւ Ուիլիամ եւ Մէրի (College of William & Mary) Քոլէճին մէջ։ Ատենախօսութեան պաշտպանութիւնէն անմիջապես յետոյ աշխատեր է Զուեցերիայի գիտարուեստական հիմնարկի միջազգային հակամարտութիւններու ուսումնասիրութեան կեդրոնին մէջ, այնուհետեւ Միշիկընի համալսարանին մէջ։ 2012 թուականէն կը դասաւանդէ Լիհայի համալսարանի միջազգային յարաբերութիւններու կաճառին մէջ [2]։

Ակադեմական աշխատանքին զուգահեռ ներգրաւուած է Հայաստանի քաղաքական կեանքին մէջ։ 2008 թուականին պաշտպաներ է Լեւոն Տեր-Պետրոսեանի թեկնածութիւնը նախագահական ընտրութիւններուն մէջ, ընդգրկուեր է Հայ Ազգային Կոնգրէս դաշինքի համակարգող շտապի եւ ներկայացուցեր դաշինքի տեսակէտները Եւրոպայի Խորհուրդի մէջ։ Եղեր է Հայ Ազգային Կոնգրես կուսակցութեան նախաձեռնող խումբի անդամ եւ մասնակցեր կուսակցութեան ծրագիրի մշակման աշխատանքներուն։ Զանազան քաղաքական ու հասարակական թեմաներով յօդուածներ ու հարցազրոյցներ հրատարակեր է հայկական մամուլին մէջ:

ԱշխատութիւններԽմբագրել

  • Third-Party Intervention and Escalation in Kosovo: Does Moral Hazard Explain It? Ethnopolitics, Vol. 4, No. 2 (June, 2005), pp. 195–2013[3].
  • Hate Narratives and Ethnic Conflict (Correspondence with Stuart Kaufman). International Security, Vol. 34, No. 4 (Spring 2007), pp. 180–191[4].
  • Third Parties and State-Minority Conflicts, Ph.D. Dissertation, Columbia University, 2008.
  • Third-Party Intervention and the Escalation of State-Minority Conflicts. International Studies Quarterly, Vol. 54, No. 4 (December, 2010), pp. 1143–1174[5].
  • Ethnofederalism, Separatism, and Conflict: What Have We Learned from the Soviet and Yugoslav Experiences? International Political Science Review, Vol. 33, No. 5 (November, 2012), pp. 520–538[6].
  • Concessions or Coercion? How Governments Respond to Restive Ethnic Minorities. International Security, Vol. 39, No. 4 (Spring 2014), pp. 170–207[7].

Այլ հրատարակութիւններԽմբագրել

Հետազօտութիւններու թեմաներԽմբագրել

  • Ինչո՞ւ եւ ի՞նչ պայմաններում են երրորդ կողմերու միջամտութիւնները յանգեցնում պետութիւններու ու փոքրամասնութիւններու միջեւ առկայ հակամարտութիւններու մագլցման, ընդարձակման կամ սրացումին։
  • Ինչո՞ւ են ցեղասպանութիւնները սովորաբար տեղի ունենում պատերազմներու ժամանակ։
  • Ինչպէ՞ս է ուժերու յարաբերակցութիւնն ազդում պետութիւններու ու փոքրամասնութիւններու հակամարտութիւններու տինամիքայի վրայ։
  • Արդեօ՞ք էթնիքական սկզբունքով ֆետերալ համակարգերը վտանգաւոր են բազմազգ պետութիւններու համար։
  • Արդեօ՞ք «մարդասիրական միջամտութիունները» մարդասիրական են։
  • Արդեօ՞ք «ժողովրդավարութիւններու միջեւ խաղաղութեան» տեսութիւնը հիմնուած է վիճակագրական հնարքի վրայ։
  • Արդեօ՞ք «մարդասիրական պետութեան ենթադրութիւնն է համարժէք adequate բաժանարար գիծը Ռիալիզմի ու Լիպերալիզմի ուսմունքներու միջեւ։

ԾանօթագրութիւններԽմբագրել