Բացել գլխավոր ցանկը

Հրաչեայ Քոչար (Գաբրիէլեան) (19 Յունուար (1 Փետրուար) 1910, Արեւմ.Հայաստան - 2 Մայիս 1965, Երեւան), հայ արձակագիր, հրապարակախօս, ՀԽՍՀ պետական մրցանակի առաջին դափնեկիր (1967, «Նահապետը» վիպակի համար), ԽՍՀՄ գրողներու միութեան անդամ (1934-էն)։

Ծնած է Արեւմտեան Հայաստան, Բագրեւանդ գաւառի Ղումլիպուճաղ գիւղին մէջ։ Գաղթի ժամանակ ծնողքը կորսնցուցած, փրկուելով թուրքերի կողմից իրականացուած կոտորածներէն, համագիւղացիներուն հետ կ՛անցնի Արեւելեան Հայաստան (Հայաստանի Արարատեան դաշտի գիւղերը)։ 1927–ին կ՛անցնի Երեւան՝ կ'ամբողջացնէ ուսումը ու կը վարէ խմբագրական պաշտօն։ 1930–ական տարիներուն կը գրէ առաջին վիպակներն ու պատմուածքները։

Աշխարհամարտի տարիներըԽմբագրել

Կ՛անցնէ ճակատներու վրայ։ Պատերազմէն դարձին՝ վարչական-խմբագրական բարձր դիրքերու վրայ է՝ Գրողներու միութեան քարտուղար, խմբագիր՝ «Սովետական Գրականութիւն» պաշտօնաթերթին, 1954 թուականին խմբագիր՝ «Ոզնի» երգիծական հանդէսին։ Կը հրատարակէ վէպեր, հրապարակագրական գործեր՝ մեծ մասամբ նուիրուած խորհրդային (ոչ-ազգային) նիւթերու։ Կեանքին վերջին տարիներուն, ուշագրաւ վերադարձով մը իր ազգային ակունքներու՝ Հ. Քոչար կը գրէ ներշնչեալ վիպակներու շարք մը՝ «Սպիտակ Գիրքը», որուն մաս կազմող «Նահապետ»ը, «Կարօտ»ը եւ այլ կտորներ պիտի տարածուին ու ճանչցուին նաեւ շարժանկարի ճամբով։ Անոնք նոր արժէք կու տան իր գործին, սրբագրելով կուսակցական-քարոզչական գրականութեան նուիրուած գործիչ դիմագիծ մը։ Մահացած է Երեւան[1]։

Իր ԳործերէնԽմբագրել

  • «Օգսէն Վասպուրի ճանապարհորդութիւնը»
  • «Ժամանակներ»
  • «Հերոսների Ծնունդը» (Նամակներ)
  • «Բարեկամութիւն»
  • «Մեծ Տան Զաւակներ»
  • «Սպիտակ Գիրքը»

ԳրականութիւնԽմբագրել

ԾանօթագրութիւններԽմբագրել

  1. Յարութիւն Քիւրքճեան՝ «Հայ Կեանք Եւ Գրականութիւն», Ա. գիրք, 2003։