Սերօ Խանզադեան

Սերօ Խանզադեան (3 Դեկտեմբեր[1] 1915, Գորիս - 26 Յունիս 1998, Երեւան), հայրենի արձակագիր։


Sero Khanzadyan.JPG
Ծնած է 3 Դեկտեմբեր 1915
Ծննդավայր Գորիս
Ռուսիոյ Կայսրութիւն
Մահացած է 20 Յունիս 1998
Մահուան վայր Երեւան, Հայաստան
Քաղաքացիութիւն Flag of Russia.svg Ռուսական Կայսրութիւն
Flag of the Soviet Union.svg Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Flag of Armenia.svg Հայաստան
Ազգութիւն հայ
Մասնագիտութիւն գրագէտ, արձակագիր
Պարգեւներ եւ
մրցանակներ
Լենինի շքանշան Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան Երեւանի պատուաւոր քաղաքացի Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան Աշխատանքային Կարմիր դրօշի շքանշան Կարմիր Աստղի շքանշան «Պատուոյ նշան» շքանշան «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
Անդամութիւն Խորհրդային Հայաստանի Գրողներու Միութիւն
Կուսակցութիւն Խորհրդային Միութեան Կոմունիստական Կուսակցութիւն
Երեխաներ Արարատ Խանզադյան

Ծնած է Գորիս։ Աւարտած է տեղւոյն մանկավարժական ուսումնարանը։ Որոշ շրջան մը աշխատած է որպէս ուսուցիչ, ապա մասնակցած է Համաշխարհային երկրորդ պատերազմին։ Իր վէպերն ու պատմուածքները ամփոփուած են 40-է աւելի հատորներու մէջ։ Իր գործերը թարգմանուած են բազմաթիւ օտար լեզուներու, իսկ մի քանին վերածուած են ֆիլմերու։

Գլխաւոր ԳործերըԽմբագրել

Վէպեր՝ «Մեր Գնդի Մարտիկ» (1950), «Մխիթար Սպարապետ» (1978), «Մատեան Եղելութեանց», «Խօսէք Հայաստանի Լեռներ», «Թագուհին Հայոց» (1978), եւ այլն։

Պատմուածքներու ժողովածուներ՝ «Որոտանի կիրճում», «Կարմիր Շուշաններ», «Անձրեւից Յետոյ», եւ այլն։

Գրած է նաեւ «Երէք Տարի 291 Օր» (պատերազմական յուշեր), «Հայրենապատում», ուր ամփոփուած են հայրենի բնակավայրերու մասին հարուստ տեղեկութիւններ։

Խանզադեանի «Մխիթար Սպարապետ» պատմավէպը՝ Աբովեանի, Րաֆֆիի, Ծերենցի եւ Ստեփան Զօրեանի պատմավէպերուն կողքին, ամբողջ սերունդներ դաստիարակած է հայրենասիրական ջերմ ոգիով։

ԾանաւթագրութիւններԽմբագրել

  1. Հին տոմարով՝ 20 Նոյեմբեր