Գառնիկ Ադդարեան

Գառնիկ Ադդարեան (1925[1][2][3], Հալէպ, Սուրիա - 1986[1][2][3], Պէյրութ, Լիբանան), սփիւռքահայ բանաստեղծ, քաղաքական եւ հասարակական գործիչ։

Գառնիկ Ադդարեան
Ծնած է 1925[1][2][3]
Ծննդավայր Հալէպ, Սուրիա
Մահացած է 1986[1][2][3]
Մահուան վայր Պէյրութ, Լիբանան
Ազգութիւն Հայ
Մասնագիտութիւն բանաստեղծ, քաղաքական գործիչ, հասարակական գործիչ
Կուսակցութիւն Lebanese Communist Party?

Ծնած է Սուրիոյ Հալէպ քաղաքին մէջ՝ Մարտ 23-ին։ Կրթութիւնը ստացած է տեղական հայ, ապա ֆրանսական վարժարաններուն մէջ։ Պատանի տարիքին փոխադրուած է Պէյրութ, ուր սկսած է գրել 1945-էն, աշխատակցելով Վահէ Վահեանի «Անի»ին։ Հրատարակած է բանաստեղծութիւններու եւ պատմուածքներու ժողովածուներ եւ ուսումնասիրութիւն մը Վազզէն Շուշանեանի մասին։ Վաստակ ունի գրական ու քաղաքական հրապարակագրութեան ասպարէզներուն (Պէյրութի «Յառաջ», «Կանչ» թերթերուն, ինչպէս նաեւ տեղական արաբալեզու թերթերուն) մէջ։ Եղած է լիբանանահայ՝ «Գրական Շրջանակ», մշակութային միութեան հիմնադիրներէն (1949), աւելի ետք՝ նախագահ։ Մահացած է Պէյրութ։

ԳործերըԽմբագրել

  • «Պատնէշին Վրայ» (1954)
  • «Մատեան Ցաւի Եւ Հատուցման» (1965)
  • «Վազգէն Շուշանեան» (1966)
  • «Ապրիմ-Մեռնիմ» (1968)
  • «Սեւ Եւ Կարմիր» (արձակ էջեր, 1978)

ԾանօթագրութիւններԽմբագրել