Գրիգոր Եաղջեան

Հայ արձակագիր, թատերագիր եւ դերասան։

Թաւատառ գրութիւն (2 Դեկտեմբեր 1916(1916-12-02), Գիւմրի, Երեւանի նահանգ, Կովկասի Փոխարքայութիւն, Ռուսական Կայսրութիւն - 12 Յունուար 1983(1983-01-12), Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն), թատերագիր, դերասան[1], Խորհրդային Հայաստանի Վաստակաւոր արուեստագէտ։ 1953 թուականին դարձած է Խորհրդային Հայաստանի Գրողներու միութեան անդամ։

Գրիգոր Եաղջեան
Ծնած է 2 Դեկտեմբեր 1916(1916-12-02)
Ծննդավայր Գիւմրի, Երեւանի նահանգ, Կովկասի Փոխարքայութիւն, Ռուսական Կայսրութիւն
Մահացած է 12 Յունուար 1983(1983-01-12) (66 տարեկանին)
Մահուան վայր Երեւան, Հայաստանի Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւն, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Ազգութիւն Հայ
Ուսումնավայր Մաքսիմ Կորքիի անուան գրականութեան հիմնարկ
Մասնագիտութիւն դերասան, թատերագիր, արձակագիր
Աշխատավայր Գիւմրիի Վարդան Աճեմեանի անուան պետական թատրոն
Վանաձորի դրամատիկական թատրոն?
Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոն?
Անդամութիւն Խորհրդային Հայաստանի Գրողներու Միութիւն

ԿենսագրութիւնԽմբագրել

Ծնած է ծնած է Կիւմրի: Փոքր տարիքէն զբաղած է թատրերգութեամբ։ 15 տարեկանէն՝ 1931-1934 թուականներուն, սկսած է բեմ բարձրանալ Կիւմրիի «Վարդան Աճէմեան» պետական թատրոնին մէջ, 1936-1940 թուականներուն Վանաձորի «Յովհաննէս Աբէլեան» պետական թատրոնին մէջ, իսկ 1944-1947 թուականներուն՝ Ստեփանաւանի թատրոնին մէջ:

Եաղջեան 1959 թուականին աւարտած է Խորհրդային Միութեան Գրողներու միութեան Մոսկուայի մէջ կազմակերպած գրական բարձրագոյն դասընթացքները եւ վերադառնալով Հայաստան՝ 1966-1982 թուականներուն, եղած է Երեւանի Տրամաթիքական թատրոնի գրական բաժնի վարիչը:

ԴերերԽմբագրել

Թատրոնի կողքին Եաղջեան դեր ստանձնած է նաեւ ժապաւէններու մէջ։ 1941 թուականին նկարահանուած է «Սովետական լեզուի դասընթացք» ժապաւէնին մէջ:

ԹատրոնԽմբագրել

Դերասանութեան կողքին զբաղած է նաեւ թատրերագրութեամբ։ Անոր առաջին թատրերգութիւնը՝ «Զոյա»ն առաջին անգամ ներկայացուած է 1942 թուականին Երեւանի եւ ապա այլ շրջաններու մէջ:

Ան աւելի ճանաչելի դարձած է 1949 թուականին իր հեղինակած «Վաճառուած տուն» թատերագրութեամբ, որուն յաջորդած են «Արեւածագին» (1950), «Ոսկի քաղաք» (1951), «Մարդը» (1953), «Կեանքի շեմին» (1954), «Գարնան շունչը» (1956) եւ այլ ներկայացումներ:

Թատերական գրքոյկներԽմբագրել

Անոր թատրերգութիւններէն շատեր հրատարակուած են առանձին գրքոյկներով, որոնցմէ են․

  • «Մոլորութիւն», Երեւան, 1956, 48 էջ,
  • Արեւածագին, Երեւան, 1957, 47 էջ,
  • «Կեանքի իրաւունքը», Երեւան, 1978, 352 էջ․ եւ ուրիշներ:

ԿոչումԽմբագրել

1954-ին արժանացած է Խորհրդային Հայաստանի Վաստակաւոր արուեստագէտ կոչումին[2]:

ԾանօթագրութիւններԽմբագրել

  1. «AV Production - Գրիգոր Եաղջեան»։ avproduction.am։ արտագրուած է՝ 2022-03-14 
  2. «ԳՐԻԳՈՐ ԵԱՂՋԵԱՆ (1916-1983)»։ www.jamanak.com։ արտագրուած է՝ 2022-03-14