Լեւոն Էսաճանեան

Լեւոն Էսաճանեան (1890[1][2], Շապին Գարահիսար, Կիրեսուն, Թուրքիա[1][2] - 30 Դեկտեմբեր 1935(1935-12-30)[1][2], Աթէնք, Յունաստան[1][2]), հայ բանաստեղծ, ուսուցիչ, մշակութային գործիչ։

Լեւոն Էսաճանեան
Ծնած է 1890[1][2]
Ծննդավայր Շապին Գարահիսար, Կիրեսուն, Թուրքիա[1][2]
Մահացած է 30 Դեկտեմբեր 1935(1935-12-30)[1][2]
Մահուան վայր Աթէնք, Յունաստան[1][2]
Ազգութիւն Հայ[1][2]
Մասնագիտութիւն բանաստեղծ, մշակութային գործիչ, ուսուցիչ

Կենսագրութիւն

Խմբագրել

Կրթութիւնը ստացած է Կոստանդնուպոլսոյ մէջ։ 1922 թուականին հաստատուած է Աթէնք, ուր զբաղած է ուսուցչութեամբ[3]։

Ստեղծագործութիւններ

Խմբագրել
  • «Այրած քնար մը Բինկեանի մոխիրներուն վրայ», բանաստեղծութիւններու ժողովածու, 1909։
  • «Փանդիռ», բանաստեղծութիւններու ժողովածու, 1911։
  • «Եղիա Տէմիրճիպաշեան», ուսումնասիրութիւն, 1909։
  • «Դանիէլ Վարուժան», ուսումնասիրութիւն, 1919։
  • «Մինաս Չերազ», ուսումնասիրութիւն, 1928։

Լեւոն Էսաճանեան, Եղիշէ Արք. Դուրեան, Աւետիք Իսահակեան, Մատթէոս Զարիֆեան, Եդ. Գոլանճեան եւ Նշան Պէշիկթաշլեան իրենց մասնակցութիւնը բերած են Թէոդիկի «Ամէնուն տարեցոյցը» (ԺԹ.) 1925-ի տարուան հատորին գրական բաժինին մէջ, որ պատրաստուած է Քորֆու կղզիին մէջ եւ լոյս տեսած՝ Վիեննայի Մխիթարեան հայրերու տպարանին մէջ[4]։

Ծանօթագրութիւններ

Խմբագրել