Հրաչ Փափազեան

Հրաչ Փափազեան (աւազանի անունով՝ Կարապետ-Կարպիս[1], 19 Յունիս 1892(1892-06-19) - 16 Օգոստոս 1960(1960-08-16)), հայ իրաւաբան, ՀՅԴ բիւրոյի անդամ։

Հրաչ Փափազեան
Ծնած է 19 Յունիս 1892(1892-06-19)
Մահացած է 16 Օգոստոս 1960(1960-08-16) (68 տարեկանին)
Ազգութիւն Հայ
Մասնագիտութիւն քաղաքական գործիչ
Կուսակցութիւն Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւն

ԿենսագրութիւնԽմբագրել

Եօթը տարեկանին փոխադրուած է Սեբաստիա, ուր հինգ տարի մնալէ ետք, 1904-ին ղրկուած է Պոլիս իր ազգականներուն մօտ։ Հոն ստացած է իր կրթութիւնը, աւարտելով համալսարանի իրաւաբանական բաժանմունքը։ 1910-ին մտած է Հ. Յ. Դաշնակցութեան շարքերը։

1914-ին անցած է Հալէպ, Եղեռնէն փրկուելով, իսկ 1919-ին վերստին վերադարձած Կ.Պոլիս։ Ան մեծապէս նպաստած է «Նեմեսիս» գործողութեան կազմակերպման ու գործադրութեան աշխատանքներուն, յատկապէս Պերլինի մէջ։

Վերադառնալով Պոլիս, այնուհետեւ անցած է Յունաստան 1922-ին, զբաղելով ազգային, քաղաքական եւ կուսակցական աշխատանքներով։

Ընդմիջումներով Աթէնք եւ Սելանիկ մնացած է մինչեւ 1926-ի վերջերը եւ ապա կուսակցական գործով հաստատուած է Հալէպ, ուր վարած է կուսակցական (ՀՅԴ Բիւրոյի անդամ), հանրային եւ պետական (Սուրիոյ խորհրդարանի անդամ) երկարամեայ գործունէութիւն։ 1957 թուականին փոխադրուած է Լիբանան։

Ծանրօրէն հիւանդ, Փափազեանի կեանքի վերջին ամիսները տառապալից եղած են։ Աչքերը փակած է16 Օգոստոս 1960-ին, Շթորայի մէջ, եւ ազգային յուղարկաւորութեամբ թաղուած Ֆըրն Շըպպեքի գերեզմանատան մէջ, Պէյրութ[2]:

ԾանօթագրութիւններԽմբագրել