Շիրվանզադէ

Շիրվանզադէ (Ալեքսանդր Մովսիսեան) (18 Ապրիլ 1858, Շամախ – 7 Օգոստոս 1935), հայ թատերագիր։

Շիրվանզադէ
Ծննդեան անուն հայ.՝ Ալեքսանդր Մինասի Մովսիսյան
Ծնած է 18 Ապրիլ 1858(1858-04-18)
Ծննդավայր Շամախի, Պաքուի նահանգ, Ռուսական Կայսրութիւն
Մահացած է 7 Օգոստոս 1935(1935-08-07) (77 տարեկանին)
Մահուան վայր Կիսլովոդսկ, ՌԽՖՍՀ, Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Քաղաքացիութիւն Flag of Russia.svg Ռուսական Կայսրութիւն
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg Խորհրդային Ընկերվարական Հանրապետութիւններու Միութիւն
Ազգութիւն հայ
Երկեր Քաոս, Արտիստը եւ Պատվի համար
Տեսակներ վիպակ, պատմուածք եւ Վէպ
Մասնագիտութիւն գրագէտ, թատերագիր, սցենարիստ, արձակագիր, լրագրող

Ծնած է Շամախի, Պաքուի մօտերը։ Կ՛ունենայ դժուար պատանեկութիւն մը, ցնցուած՝ յատկապէս, ծննդավայր քաղաքը քանդող երկրաշարժներէն եւ հօրը սնանկութենէն։

ԿենսագրութիւնԽմբագրել

Նախնական դպրատունէ մը ետք ռուսական վարժարան մտած, ուստի պատանի կը լքէ ուսումը, կ՛երթայ Պաքու՝ ազգականներու մօտ ու կը դառնայ պաշտօնեայ։ Մէկ կողմէն ան առաջ կը տանի իր զարգացումը՝ ինքնաշխատութեամբ եւ ընթերցումներով։ Շուտով մամուլի մէջ կը սկսին երեւիլ իր առաջին թղթակցութիւններն ու պատմուածքները։ 1883–ին Շիրվանզադէն կը հրաժարի պաշտօնեայի կեանքէն ու կը փոխադրուի Թիֆլիս՝ զբաղելու համար առաւելաբար գրականուեամբ։ Կը ծանօթանայ Րաֆֆիի եւ ուրիշ երէց գրագէտներու։ Հոն կը մնայ աւելի քան քսան տարի, կը գրէ իր գլխաւոր վէպերը, նաեւ բազմաթիւ պատմուածքներ, իբր գլխաւոր նիւթ ունենալով քաղաքաբնակ (առաւելաբար՝ քաղքենի խաւի) հայութիւնը եւ զայն շրջապատող ուրիշ ազգի տիպարներ, նկարագիրներ ու կենցաղ։

1898–ին՝ իբր յեղափոխական, ցարական ոստիկանութեան կողմէ ձերբակալուած՝ տարի մը կ՛աքսորուի Օտեսա՝ Սեւ Ծովու վրայ․ ապա կը դառնայ Կովկաս։

1905–ին կ՛անցնի Փարիզ, ուր հնգամեակ մը կը հետեւի Սորպոնի գրականութեան դասընթացքներուն։

1911–ին, արեւելահայ եւ արեւմտահայ շրջաններու մէջ կը նշուի Շիրվանզադէի գրական գործունէութեան 30 ամեակը, իբր արտայայտութիւնը իր վայելած համահայկական ճանաչման։ Նոյն տարին, ան վերադարձած է Կովկաս (նախ՝ Թիֆլիս, ապա 1917–էն 1919՝ Երեւան

Այս տասնամեակին, Շիրվանզադէ յատկապէս պիտի գրէ եւ բեմադրել տայ իր գլխաւոր թատերգութիւնները։

Քանի մը տարի կրկին արտասահման (Եւրոպա ու Ամերիկա) ապրելէ ետք, Շիրվանզադէ 1926–ին վերջնականապէս կը հաստատուի Հայաստան, ուր խորհրդային վարչակարգը՝ իր կարգին, անոր կը շնորհէ անհրաժեշտ ճանաչումը։ 1930–ին, յոբելեանին առթիւ, Երեւանի մէջ պիտի հրատարակուին իր ամբողջական երկերը։

ԳործերԽմբագրել

  • Պատմուածքներ՝ «Հրդեհ Նաւթագործարանում», «Օրիորդ Լիզա»
  • Վիպակներ, վէպեր՝ «Արտիստը», «Նամուս», «Քաոս»
  • Թատերգութիւններ՝ «Պատուի Համար», «Կործանուածը»

Գրականութիւն Շիրվանզադէի ուանոր ստեղծագործութեան մասինԽմբագրել

  • Սարգիս Մելիքսեթեան, Մտերմական Շիրվանզադէն, Երեւան, Հայպետհրատ, 1964։
  • Գուրգէն Վանանդեցի, Շիրվանզադէի ստեղծագործութեան հիմնական գիծերը, Երեւան, Պետհրատ, 1930։
  • Յարութիւն Սուրխաթեան, Շիրվանզադէի 50-ամեայ գրական գործունեութեան յոբելեանը, 1880-1930, Պաքու, 1930, 42 էջ։
  • Արսէն Տեէրտէրեան, Շիրվանզադէ, Հայ ընտանիքի ինտելեգենտի վիպասանը (երեսնամեայ գրական գործունեութեան առթիւ), Թիֆլիս, տպարան «կուլտուրա», 1911, 198 էջ (հրատարակութիւն «Գեղարուեստ» հանդէսի)։
  • Արսէն Տէրտէրեան, Շիրվանզադէի գրական տիպերի հանրագիտարանը, Երեւան, ՀՍՍՀ ԳԱ, 1959, 427 էջ։

ԱղբիւրԽմբագրել

  • Հայ Կեանք եւ Գրականութիւն, Յարութիւն Քիւրքճեան, երկրորդական բաժին Ա. տարի, էջ 102:

Արտաքին յղումներԽմբագրել